زن....
زن.... در وجود من زنیست که
دور از همه زنانگی هایش
با یک روح سرکش عاصی
باید سر تسلیم فرود آورد در برابر هر چه نمیتوان بر زبان اورد
....
بخواهد یا نخواهد همین است
راستی این زن اجازه ی زجه زدن و گریه هم ندارد
باور کن
دكتر شريعتی ميگه وقتی يه روح از سطح زمان
خويش بيش تر اوج ميگيره و از ظرف تحمل مردم زمان ،
بيشتر رشد می كنه ، تنها ميشه. ...
مطالبی دیگر از این نی نی وبلاگی
